Vrijdag 20 maart 2009 kreeg ik eindelijk Robin Brantz voor de camera. We hadden eerst de week ervoor afgesproken - toen Robin net terug was van de Arnold Classic - maar dat ging niet door omdat Robin zich niet zo best voelde. Nu was het gelukkig zo ver!

Robin Brantz traint samen met zijn trainingsmaat IFBB pro Khalid Almohsinawi op dezelfde sportschool als waar ik train - Spartacus Gym in Almere - en daar vonden ook de shoot en het interview plaats, in de aerobicszaal die ik snel tot een fotostudiootje had omgebouwd. Robin had zijn zoon Dean van één jaar meegenomen, en met een paar bokszakken maakten we een simpele box voor hem, waar hij dan ook binnen vijf seconden uitkroop. Gelukkig kwam Khalid ook binnen lopen, en deze werd direct tot oppas gebombardeerd!

De shoot en het interview gingen heel leuk. Robin is een aardige kerel zonder diva-neigingen, en dat werkt wel zo lekker. Wel moet ik eens op zoek gaan naar een betere achtergrond voor de foto's! Mocht iemand een niet te duur idee hebben...

Hieronder een selectie van de gemaakte foto's (klik je op de foto, dan opent een andere tab met de foto in groter formaat) en het verslag van het interview dat ik met Robin heb gehouden.

Stel je even voor, Robin!

Ik ben Robin Brantz, en dit is Dean Brantz (reagerend op een huiltje van zijn zoon), net één jaar geworden. Ik ben net twee weken terug van de Arnold Classic waar ik de zesde plaats heb behaald. .. tot mijn spijt. Ik had hoger gehoopt, maar ja, dat hoop je altijd. Maar het was een hele mooie ervaring om het mee te maken. Ik hoop volgend jaar ook mee te doen.

Had je ooit eerder een wedstrijd in Amerika gedaan?

Nee, dit was eigenlijk mijn eerste wedstrijd in het buitenland, en dan gelijk op zo’n grote wedstrijd was wel heel mooi! Het is daar ook heel professioneel, hoe alles wordt aangepakt.

Het is wel iets heel anders dan een achterafzaaltje waar je hier wel eens terecht komt…

Ja, hahaha, inderdaad, waar je met vierhonderd mensen naar binnen kan en waar de rest kan ontploffen als ze er aan komen. Ik heb ook meer respect gekregen voor mijn maatje hier (knikt naar Khalid), want je bent in een vreemd land en je moet je eten regelen, eten maken, en vooral als je dan alleen gaat zoals hij, dan voel je je wel een beetje verloren en eenzaam. Ik heb het er nog met hem over gehad, en hij was het er wel mee eens maar hij was er ook wel aan gewend.

Met wie was jij in Amerika?

Ik was met mijn sponsor, John van Performance, Esther (een vriendin, traint ook bij Spartacus Gym), mijn vriendin, m’n schoonvader was mee en verder een hele groep vanuit Nederland. Ik hield me een beetje op de achtergrond en was vooral op mijn hotelkamer bezig, mijn sponsor deed eigenlijk alles voor mij, samen met mijn familie. Ik hoefde eigenlijk alleen maar te eten en te liggen!

Dat liggen heb je ook nog gedaan tijdens de wedstrijd, toch?

Ja, ik wilde toch even weten hoe het daar lag, misschien is het Amerikaanse hout anders of zo!

Dus je hebt echt op de grond gelegen?

Ja ja, ik voelde me op een gegeven moment een beetje licht in m’n hoofd en alles ging draaien. Ik zag sterretjes en ik hoorde ook niks meer, en ik ging naar achteren om wat water te drinken en die kerel achter de coulissen zei dat ik even moest gaan zitten. Ik dacht dat ik op een stoel ging zitten maar ik plofte gewoon neer op de grond! Op een gegeven moment liep hij even weg en viel ik achterover.

Toen zag ik John naar me toe komen rennen en Mascha, en die gaven me water en praatten tegen me, maar ik hoorde het niet echt. Even later kwam ik helemaal bij en stond ik op en zei tegen ze dat ik weer het podium op zou gaan. Eerst werd ik nog tegengehouden door een official die me nog niet door wilde laten, maar ik zei ‘weg’ en ik ging gewoon op. Ik werd meteen uit de rij geroepen voor een vergelijking! Dus eigenlijk mag de uitslag daar niet echt mee te maken hebben. De anderen waren gewoon beter.

Maar was de klasse verder goed?

Ja, het was een goede klasse. De klasse is gewonnen door een Pool (Pavel Kirilenko, red), volgens mij had hij vorig jaar ook mee gedaan.

Ik vroeg dat omdat je vaak ziet dat op zo’n wedstrijd de top drie of vier goed is, en dat de rest voornamelijk podiumvulling is.

Ja, maar dat was hier niet zo. Ik heb niet zo erg gekeken naar de rest, meer maar mezelf, maar nu ik wat foto’s heb gezien vond ik in ieder geval de top wel goed, behalve dan nummer vijf, die vond ik niet goed. Dat snapte ik niet, maar misschien was hij de dag ervoor wel beter of zo.

Even terug naar jou! Hoe ben je begonnen met bodybuilding?

Ik ben eigenlijk op doktersadvies, omdat ik last had van mijn knie, begonnen met gewichtentraining, en uiteindelijk is de hobby een obsessie geworden. Ik deed eerst aan jiu-jitsu en tae kwando. Bij jiu-jitsu kon ik eigenlijk voor de zwarte band, de eerste dan, maar toen kwam bodybuilding erbij en dat vond ik toch leuker! Ik vond zelf dat ik hier meer talent voor had.

Hoe lang train je nu al?

Ik train vanaf mijn zestiende, en ik word volgende week tweeëndertig, dus dat is al zestien jaar.

Heb je altijd al met Khalid getraind?

Nee, niet altijd. In het begin trainde ik met andere jongens, maar in ’99 leerden we elkaar kennen en hebben we een tijdje met elkaar getraind. Daarna zijn we allebei bij een andere sportschool gaan trainen, en sinds 2007 trainen we weer echt samen. We trainden wel één keer in de week samen benen in Apeldoorn bij Papa Mike, maar dat was op een gegeven moment geen doen meer omdat hij in Veenendaal woonde en ik in Putten, en het was iedere keer drie kwartier rijden. Dan kun je gewoon beter ergens anders trainen waar je minder apparaten hebt , maar dan gaat het tenminste niet ten koste van je training. Maar nu trainen we dus weer samen en dat bevalt goed.

Gelukkig wel, want jullie wonen nu allebei in Almere!

Ja, ik ben speciaal voor hem in Almere komen wonen. Mijn vriendin en ik wilden samen gaan wonen…

En dan moest ze Khalid erbij nemen!

Haha, ja, en in Almere is het betaalbaar om te wonen.

Wanneer ben je wedstrijden gaan doen? Hoe lang trainde je toen al?

Ik deed op mijn tweeëntwintigste mijn eerste wedstrijd, dus toen trainde ik zes jaar. In de voorbereiding begon ik toen eigenlijk pas een beetje serieus te worden met eiwitten nemen en zo, want die nam ik daarvoor niet. Pas sinds 2007 ben ik echt goed op mijn eten gaan letten, en toen ben ik ook echt zwaarder geworden. In de voorbereiding naar de NK was ik gewoon bezig met mijn dieet, maar daarvoor at ik gewoon zestien boterhammen met jam en bananen en zo. Ik merk het nu wel, ik ben fitter en sterker en ik groei beter. Die broodjes jam waren trouwens ook wel lekker, hoor… Nu doe ik met mijn vriendin, die ook traint, een week tot anderhalve week over een pot van twee kilo eiwitten. Gelukkig krijg ik de supplementen van mijn sponsor, Performance, want anders is het niet te betalen.

Wat doe je eigenlijk voor werk?

Ik werk veertig uur per week bij KPN in de backoffice service desk voor telefonie, Internet en zo.

Hoe zwaar ben je op het moment?

Ik weet het niet. Op de wedstrijd woog ik 97 kg, en toen ik begon met de voorbereiding woog ik, geloof ik, 115 kg. Ik denk dat ik nu iets van 107 of 108 kg weeg. Ik heb me nog ingehouden met eten na de wedstrijd. Ik zit het hele jaar zo rond de 9 tot 9.5 procent vet. Wat ik op de wedstrijd voor vetpercentage had weet ik niet, ik meet het niet meer. Ik kijk gewoon in de spiegel of ik er goed uit zie. De spiegel liegt niet. Als je gaat meten krijg je de stress dat je misschien een procent erbij hebt gekregen, terwijl je er dan soms nog beter uitziet.

Wat doe je om in wedstrijdconditie te komen?

Ik heb acht weken gedieet voor de wedstrijd. Na vier weken ben ik pas echt cardio gaan doen , en gedurende de laatste week heb ik het ’s morgens op nuchtere maag gedaan.

Hoeveel cardio doe je?

Drie kwartier en één keer per dag. Voor mij werkt dat.

En wat eet je in de voorbereiding?

Gewoon het standaard bodybuildingeten, dus rijst en kip. Eerst nam ik ook ananas door de rijst, maar dat ben ik in een keer zat geworden. Nu ben ik verslaafd aan rozijnen! Ik eet eigenlijk het hele jaar door wel schoon, en bij het avondeten eet ik gewoon wat de pot schaft. Ik eet alleen geen varkensvlees. Ik vind het niet lekker en het is gewoon geen goed vlees.

Ook McDonalds eet ik wel, vaak een keer per week, om het dieet een beetje te vergeten. Voor de wedstrijd at ik zelfs nog biefstuk en een gepofte aardappel. Gelukkig kent Khalid, mijn begeleider mijn lichaam goed, en ook mijn sponsor kijkt wel of alles er goed uit ziet, en als ik er niet goed uitzie krijgt Khalid op z’n donder! Meestal zit het wel goed. Mijn sponsor is ook privé een vriend, en het is leuk dat hij zo geïnteresseerd is.

Dank je wel voor het interview, Robin!